Zabawy integracyjne PDF Drukuj Email
  W procesie nauczania i uczenia się dzieci wykorzystywane są metody i techniki aktywizujące, które służą prowokowaniu do działania, rozbudzaniu zaciekawienia i zainteresowaniu dziecka, uruchamianiu spontanicznej i swobodnej aktywności własnej.
  W naszej szkole najbardziej rozpowszechnione są zabawy integracyjne, które odprężają, relaksują, wprowadzają w dobry nastrój i życzliwą atmosferę. Zapewniają bezpieczeństwo w grupie, gwarantują poczucie tożsamości z grupą, uczą efektywnej komunikacji, pomagają uporządkować problemy, uczą twórczego myślenia i współpracy. Dostarczają świetnej zabawy nie tylko dzieciom, ale i dorosłym.
 


Cele zajęć
Dziecko:
-  pozna bliżej swoją grupę,
 - dowie się, jakie są zainteresowania innych,
- zintegruje się z grupą.
Harmonogram zajęć:
Zabawa „Iskierka”
Dzieci stoją w kole trzymając się za ręce.  Mówią poniższy tekst, ściskając kolejno w rękę kolegę stojącego obok.
„Iskierkę przyjaźni puszczam w krąg niech ona wróci do mych rąk”
Zabawa „A to jest?”
Dzieci i nauczyciel siedzą w kręgu. Nauczyciel mówi: ,,Ja jestem Marzena, a to jest (tu wskazuje dziecko siedzące po jego lewej ręce) Romek. Wywołane dziecko mówi: ,,Ja jestem Romek, a to jest (wskazuje koleżankę po lewej ręce) Małgorzata. Gra toczy się do chwili, gdy wszystkie dzieci wymienią swoje imiona.
Zabawa „Powiem twoje imię”
Dzieci dobierają się parami i stoją naprzeciwko siebie tak, żeby mogły się nawzajem dobrze widzieć. Dziecko A wypowiada kilkakrotnie imię swojego partnera B, przy czym za każdym razem zmienia swoja mimikę. B uważnie obserwuje przy tym A, niczego nie oceniając. Potem B wypowiada kilkakrotnie imię A w różnych wariantach. W tej zabawie dzieci powinny po kilka razy utworzyć nowe pary.
Zabawa „Miejsce po mojej lewej (prawej) ręce jest puste”

Nauczyciel mówi ,,po mojej lewej stronie jest puste. Zapraszam Agatę. Agata siada koło nauczyciela i mówi to samo co nauczyciel zapraszając wybranego kolegę. Po piątym takim zadaniu nauczyciel wprowadza nowy element zabawy: do tytułowego zwrotu dodaje inny, np. ,,Miejsce po mojej prawej ręce jest puste i zapraszam na nie Piotrka jako dumnego króla (małego pieska, wesołego klowna, śpiewającą królewnę itp.). Każde dziecko wymyśla postać, którą ma się stać zapraszany do zajęcia miejsca kolega. Zadaniem zapraszanego jest demonstrowanie przed zajęciem miejsca charakterystycznych cech postaci,  w którą ma się wcielić. Nauczyciel powinien zadbać o to, by dzieci proponowały postaci, które w żaden sposób nie będą obrażały innych oraz nie będą negatywnymi wzorcami osobowymi (np. złodziejami).
Zabawa „Zagraj swoje imię”

Każde z dzieci kolejno ,,gra" swoje imię, tzn. uderzając pałeczką w tamburyn mówi swoje imię. Każdej sylabie powinno odpowiadać jedno uderzenie. Osoby o tych samych imionach mogą tworzyć duety, tercety itp.
Zabawa „Śpiewający Darek”

Nauczyciel prosi, by dzieci zastanowiły się przez chwilę, co lubią robić w czasie wolnym, jakie mają zainteresowania lub umiejętności. Będzie to potrzebne do przedstawienia się w klasie, tak jak to zrobi nauczyciel np. Rysująca Basia. Następnie dziecko mówi swoje określenie, np. Jeżdżąca na rowerze Dominika. Należy zadbać o to, aby określenia towarzyszące imionom dzieci odnosiły się do ich mocnych stron a nie wad, słabości.
Zabawa „Ile sylab ma twoje imię”
Należy umówić się z dziećmi, że osoby, których imiona składają się z dwu sylab, siadają przy bębenku; osoby o imionach trzysylabowych - przy tamburynie, a osoby o jeszcze dłuższych imionach - przy kołatce. Dzieci przeliczają sylaby i siadają wokół ,,swojego" instrumentu. Nauczyciel sprawdza czy dzieci prawidłowo usiadły. W każdej grupie instrument jest przekazywany kolejnym osobom, które grając, mówią wyraźnie sylaby swojego imienia.
Zabawa „Zabawa Grzesia”
Dwie osoby trzymają prześcieradło, reszta klasy dzieli się na dwie grupy, które stają po dwóch stronach pionowo trzymanej tkaniny. Gdy prześcieradło zostaje opuszczone, każdy ma powiedzieć jak najszybciej imię osoby stojącej na przeciwko. Zasłona podnosi się, dzieci zamieniają się miejscami i zabawa zaczyna się od początku.
Zabawa „Znajdź”

Dzieci chodzą po sali w rytmie muzyki. Nauczyciel proponuje wykonanie następujących zadań:
znajdź osoby, które mają taki sam kolor włosów jak ty;
znajdź osoby, które są tego samego wzrostu, co ty;
znajdź osoby, których imię zaczyna się na taką samą literę, jak twoje;
znajdź osoby, które lubią takie bajki,  jak ty;
znajdź osoby, które w czasie wolnym lubią robić to samo, co ty.
Zabawa „Zgadnij o kogo chodzi?”
Jedno dziecko staje plecami do pozostałych, a ktoś inny opisuje jedno z dzieci. Ważne jest, by opis dawał pozytywny obraz dziecka. W ciągu określonego czasu osoba stojąca tyłem musi odgadnąć, o kogo chodzi. Jeśli zgadnie, wybiera następną osobę, która ma się odwrócić, i gra toczy się dalej.
Zabawa „Rymowanki”

Klasa dzieli się na grupy 4- lub 5-osobowe. W każdej grupie dzieci wymyślają wyrazy rymujące się z imionami członków (np. Agata-bogata; Ola – cola–cola; Natalia – konwalia). Następnie na forum grupy wybranych przedstawiciel przedstawia każde dziecko mówiąc:  „To jest Ola”, a cała grupa chórem dodaje rym: ,,ola–cola”
Ważne jest by dzieci wymyślały rymy, które nie będą raniły uczuć żadnego dziecka.
Istotny  jest w tym ćwiczeniu życzliwy humor. Dlatego też przed ogólną prezentacją nauczyciel powinien odwiedzić każdą grupę i zapoznać się z jej pomysłami; tam, gdzie  to konieczne - powinien wpłynąć  na zmianę obraźliwych epitetów. Może też zaangażować dyskusję na temat pozytywnych i negatywnych  epitetów i przezwisk.